Met de gemeenteraadsverkiezingen in zicht zien wij de door
de jaren heen een belangrijke
ontwikkeling binnen de Surinaams- Hindustaanse gemeenschap: vrouwen stappen
naar voren. Niet langer alleen ondersteunend of op de achtergrond, maar
zichtbaar, uitgesproken en politiek actief.
Angela (Anju) Biseswar, kandidaat lijst 1 Hart voor Den
Haag nummer 19, is één van die vrouwen. In dit gesprek vertelt zij over
haar wortels, haar drijfveren en de realiteit van zichtbaar zijn als Hindustaanse
vrouw in een politieke arena die nog altijd sterk door mannen wordt
gedomineerd.
“Als het niet denkbaar is, moet iemand het
zichtbaar maken.”
Angela groeide op in een gezin waar sterke normen en
waarden centraal stonden. Haar moeder is haar grootste voorbeeld.
“Zij leerde mij wat veerkracht is, wat opoffering betekent en hoe je, ongeacht
omstandigheden, rechtop blijft staan.” Die basis vormt vandaag nog steeds haar
politieke kompas. Rechtvaardigheid. Respect. Menselijkheid gecombineerd met
daadkracht.
“Ik ben opgevoed met het besef dat samenleven betekent:
niet wegkijken, maar meedoen en meebouwen. Die les neem ik elke dag mee in mijn
politieke keuzes.” Op de vraag of politiek vroeger denkbaar was voor een meisje
zoals zij, is haar antwoord helder:
“Nee. Politiek lag buiten onze verbeelding. Het was geen
wereld waarin wij onszelf terugzagen. Maar precies dat maakte dat ik voelde:
als het niet denkbaar is, moet iemand het zichtbaar maken.”
De Keuze om Zichtbaar te Zijn
Het moment waarop zij besloot zich kandidaat te stellen
kwam niet uit ambitie alleen, maar uit zorg.
“Mijn stad was niet meer de stad waarin ik ben opgegroeid. Te veel mensen
werden niet gehoord. Toen wist ik: mijn stem moet opkomen voor verbondenheid en
rechtvaardigheid.”
De grootste overtuiging moest ze echter bij zichzelf
vinden.
“Ik moest mezelf ervan overtuigen dat ik mijn stem niet alleen voor mezelf en
mijn naasten zou laten gelden, maar voor heel Den Haag.”
Zichtbaarheid heeft een prijs.
“Als Hindustaanse vrouw
draag je meer dan alleen je functie. Je draagt verwachtingen, stereotypen en de
druk om foutloos te zijn. Dat is soms zwaar. Maar het besef dat ik deuren open
voor anderen maakt het elke dag de moeite waard.”
Vrouw in een Mannenwereld
Het verschil in behandeling werd pijnlijk duidelijk toen
haar stevigheid anders werd geïnterpreteerd.
“Wanneer een man duidelijk is, heet dat leiderschap. Wanneer ik dat doe, heet
het fel. Dat was confronterend.”
Toch gebruikt ze haar vrouw-zijn bewust als kracht.
“Mijn kracht zit in verbinding én duidelijkheid. Ik luister scherp, maar spreek
helder. Die combinatie van empathie met ruggengraat is mijn leiderschapsstijl.”
Wat mannelijke collega’s volgens haar vaak niet zien, is de
dubbele strijd.
“Wij voeren niet alleen een debat, maar moeten tegelijkertijd beeldvorming
doorbreken. We vechten soms op twee fronten tegelijk.”
Binnen de Hindustaanse gemeenschap ziet zij nog een extra
laag: mannen worden sneller erkend en gesteund in de politiek dan vrouwen.
“Daardoor ondersteunen wij vrouwen elkaar soms ook minder
snel. Dat moeten we eerlijk durven benoemen.”
Cultuur & Zichtbaarheid
Voor
Angela betekent zichtbaar zijn meer dan een persoonlijke ambitie.
“Het betekent dat representatie een gezicht krijgt. Dat jonge meisjes
iemand zien die op hen lijkt en beseffen dat hun dromen niet te groot zijn.”
Ze voelt de verwachtingen vanuit de gemeenschap.
Voorbeeldgedrag. Waarden uitdragen. Integriteit tonen.
“Dat vertrouwen draag ik met trots. Maar ik vertegenwoordig de hele
samenleving.”
Soms botst haar rol met traditionele bescheidenheid.
“Leiderschap vraagt om zichtbaarheid. Dat kan botsen met culturele normen. Maar
je kunt ook dienstbaar zijn terwijl je voorop loopt.”
Volgens haar moet de gemeenschap eerlijker spreken over de
ruimte die vrouwen krijgen.
“We voeden onze dochters op tot kracht, maar begrenzen hen soms toch. Groei
vraagt dat we die spanning benoemen.”
Voor Wie Zij Dit Doet
Haar missie is helder.
“Voor inwoners die zich niet gezien voelen. Voor jongeren die zoeken naar
perspectief. Voor vrouwen die wachten op erkenning en veiligheid. Mijn politiek
begint waar hun stem te zacht klinkt.”
Wat hoopt ze dat jonge Hindustaanse meisjes in haar
herkennen?
“Dat je je roots niet hoeft te verlaten om te groeien. Dat kracht en zachtheid
samen kunnen bestaan. En dat leiderschap ook van hen kan zijn.”
Wanneer haar missie geslaagd is?
“Als mijn aanwezigheid de norm heeft verschoven. Als er na mij meer vrouwen
opstaan dan vóór mij. Dan weet ik dat het nooit om mijn stoel ging, maar om de
deur die open bleef.”
Want politieke verandering gaat niet alleen
over beleid.
Het gaat over wie zichtbaar durft te zijn én wie volgt.
Door : Cheryl Chotkan