Van Nickerie naar de gemeenteraad: “Onderwijs is de sleutel tot vrijheid”

Geboren in het Surinaamse Nickerie en op tienjarige leeftijd naar Nederland verhuisd. Geeta Bholanath groeide op in een groot gezin in de Transvaalwijk in Den Haag, en inmiddels al bijna dertig jaar woonachtig in Pijnacker met drie kinderen. Het levensverhaal van deze betrokken politica wordt gekenmerkt door doorzettingsvermogen, maatschappelijke betrokkenheid en een sterke overtuiging dat onderwijs en solidariteit de basis vormen voor een rechtvaardige samenleving.

Een jeugd gevormd door doorzettingskracht
Opvoeding speelde een cruciale rol in haar vorming. In een eenoudergezin met vier zussen en twee broers leerde ze al vroeg belangrijke waarden: delen wat je hebt, gastvrij zijn en anderen onbaatzuchtig helpen.

“Dat is eigenlijk mijn levensmantra geworden,” vertelt ze.

Haar moeder, die zelf haar basisschool niet kon afmaken en als tiener al moest werken, hield het gezin draaiende door meerdere banen tegelijk te combineren. Ondanks haar beperkte scholing legde zij thuis sterk de nadruk op onderwijs.

Die boodschap liet een diepe indruk achter. Voor haar werd onderwijs niet alleen een middel om kennis te vergaren, maar vooral een weg naar zelfstandigheid, financiële onafhankelijkheid en vrijheid.

Van zorg naar rechten
Haar studieloopbaan weerspiegelt die zoektocht naar maatschappelijke impact. Ze begon met een studie HBO-Verpleegkunde in Leiden, maar besloot later de overstap te maken naar HBO-Sociaal Juridische Dienstverlening in Rotterdam. Uiteindelijk vervolgde ze haar weg met een studie Rechten aan de universiteit in Nijmegen.

Hoewel de richtingen verschillend lijken, ligt er volgens haar een duidelijke rode draad onder: mensen helpen. Of dat nu in de zorg, het sociaal domein of via wet- en regelgeving gebeurt.

De stap naar de politiek
De interesse in politiek ontstond al in haar puberjaren. In de jaren tachtig maakte de opkomst van rechts-radicale partijen haar bezorgd. Als jong meisje met een migratieachtergrond vroeg ze zich af of Nederland wel een veilige plek was om een toekomst op te bouwen.
Vanaf dat moment begon ze politiek intensief te volgen. Uiteindelijk werd ze lid van D66, een partij die voor haar sterk verbonden is met het belang van onderwijs en gelijke kansen.

Toch kwam de stap naar actieve politiek pas later. In 2021 volgde ze een masterclass Politieke Wetenschappen. Daar werd ze door trainer Sylvia Markerink gevraagd zich verkiesbaar te stellen voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2022.

Die vraag bracht haar aan het denken, maar uiteindelijk was de beslissing snel genomen.

“Ik geloof dat als je de samenleving wilt verbeteren, je zelf de handen uit de mouwen moet steken,” zegt ze. “Zoals mijn moeder altijd zei: ‘Hup, er is genoeg werk in de wereld te doen.’”

Politiek én vrijwilligerswerk
Naast haar politieke werk zet ze zich ook op andere manieren in voor mensen die ondersteuning nodig hebben. Ze is onder andere bezoekmaatje voor zieken en ouderen en helpt anderstalige inwoners met praktische vragen en hulpverzoeken.

Voor haar is maatschappelijke betrokkenheid geen rol die alleen in de raadzaal plaatsvindt.

“Het gaat erom dat je er bent voor mensen die moeite hebben om mee te doen in de samenleving.”

Op weg naar een tweede termijn
Inmiddels stelt ze zich opnieuw verkiesbaar voor de gemeenteraad. Volgens haar is continuïteit belangrijk, omdat veranderingen in de politiek tijd kosten.

“Plannen hebben tijd, geld en geduld nodig,” zegt ze. “Maar zelfs kleine verbeteringen kunnen een groot verschil maken voor inwoners.”

Het werk in de raad blijft soms spannend. Debatten en politieke discussies brengen onzekerheden met zich mee, maar ze herinnert zichzelf telkens waarom ze dit werk doet.

Ze denkt dan aan jongvolwassenen met mentale problemen, zoals borderline, aan eenzame ouderen en aan mensen die door taal of omstandigheden moeilijk hun weg vinden in de samenleving.

“Voor hen, maar ook voor onze kinderen en kleinkinderen, wil ik blijven werken aan een gezonde, veilige en betrokken gemeenschap.”

Inclusiviteit en gelijke kansen
Voor de komende jaren ziet ze een aantal belangrijke speerpunten. Onderwijs staat daarbij opnieuw centraal. Vooral inclusief onderwijs – waarbij ieder kind, ongeacht achtergrond of beperking, gelijke kansen krijgt – verdient volgens haar meer aandacht.

Daarnaast wil ze zich inzetten voor een inclusievere gemeente. Pijnacker-Nootdorp groeit snel en telt inmiddels inwoners uit meer dan honderd verschillende nationaliteiten. Toch ziet ze die diversiteit nog onvoldoende terug in culturele en sportactiviteiten.

Een gemeente waar iedereen zich thuis voelt, vraagt volgens haar om meer dan alleen mooie woorden.

“Inclusiviteit moet niet alleen besproken worden, maar ook zichtbaar worden in ons gedrag en in hoe we met elkaar omgaan.”

Een boodschap aan de gemeenschap
In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen heeft ze ook een duidelijke boodschap voor de Hindustaanse gemeenschap – en eigenlijk voor iedereen.

“Help kwetsbare mensen in de samenleving,” zegt ze. “Wees een inspiratie voor anderen en een voorbeeldmens.”

Ze moedigt mensen aan zich aan te sluiten bij maatschappelijke of politieke organisaties die passen bij hun waarden, en actief bij te dragen via vrijwilligerswerk of andere initiatieven.

“Als meer mensen hun talenten inzetten voor de samenleving, maken we samen de wereld een stukje zorgzamer en rechtvaardiger.”

Door: Cheryl Chotkan