Als je aan een notaris denkt, zie je waarschijnlijk een man
in een stijf pak voor je, stoffige dossiers op zijn bureau, en een stem die
akten oplees. Maar Kesho Ghisai voldoet aan alles behalve dit beeld. Kesho
geboren Hagenees, getrouwd en vader van twee kinderen is sinds 2016 werkzaam in
gemeente Westland en sinds 2021 is hij notaris en eigenaar van Remmerswaal
Notaris in ’s-Gravenzande. Met zijn open, scherpe blik én warme benadering laat
hij zien dat het notariaat veel meer is dan alleen ‘handtekeningen zetten onder
moeilijke taal’.
Voor Hindulife Magazine spraken we hem over zijn weg
naar dit beroep, zijn Hindustaanse achtergrond en hoe hij die gebruikt om
juridische taboes bespreekbaar te maken in de gemeenschap.
“In iedere fase van het leven is er een Sanskaar en dus een reden om een
notaris te spreken”
Kesho
had eigenlijk zijn zinnen gezet op een toekomst in de informatica. Maar tijdens
open dagen en gesprekken met studenten ontdekte hij dat zijn hart daar niet
lag.
Wat hem wel raakte, was het idee van de “Sanskaar”-momenten uit het hindoeïsme:
rituelen die elke levensfase markeren – van de geboorte tot de dood. “Volgens
onze Dharm voer je een ritueel uit bij iedere fase van je leven. Deze
vergelijking (mijn Dharm en het notariaat) heeft mij destijds doen besluiten om
te kiezen voor het notariaat. Als notaris begeleid je cliënten precies
bij die fases. Testament, voogdij, samenlevingscontract, huwelijkse
voorwaarden... dat zijn geen losse documenten, maar keuzes die bij het leven
horen.”
“Traditie, familie en vertrouwen, dat vraagt om maatwerk”
Veel
Hindustanen hechten grote waarde aan familiebanden en mondelinge afspraken.
Daar moet je als notaris mee om kunnen gaan. “Ik kijk niet alleen naar
wat er op papier staat, maar probeer ook te begrijpen: wat speelt er in deze
familie? Is er een duidelijke hiërarchie? Zijn er onderlinge verwachtingen? Die
culturele gevoeligheid neem ik altijd mee. Alleen dan kun je mensen écht goed
helpen.”
“Bij borrels sla ik de bitterballen over, maar
dat weten ze inmiddels wel”
Op
de vraag of hij zich ooit onbegrepen heeft gevoeld vanwege zijn achtergrond,
antwoordt hij resoluut: nee. Maar hij herkent wel dat je soms je eigen draai
moet vinden.
“Je eet niet altijd mee met wat er wordt geserveerd, en
soms praat je niet mee over bepaalde grappen. Maar dat is prima. Sterker nog,
ik zie juist veel overeenkomsten tussen onze cultuur en de Nederlandse: bij
iedere belangrijke stap in het leven heb je iemand nodig die je begeleidt. In
ons geval: een notaris.”
De grootste misvatting over het notariaat? Dat het saai en
voorspelbaar is.
“Elke dag is anders. Zelfs bij standaarddocumenten komt
altijd maatwerk kijken. Wat voor de één een goede regeling is, werkt voor een
ander totaal niet. Dat maakt het werk uitdagend en menselijk.”
“Over dood praten is lastig. Juist daarom moet
het
Kesho
is eerlijk over de taboes die hij binnen de Hindustaanse gemeenschap tegenkomt:
het idee dat je geen testament hoeft, want ‘dat regelt God wel’; of dat
huwelijkse voorwaarden betekenen dat je al aan scheiden denkt.
“Dat zijn misverstanden die ons kunnen belemmeren. Mijn
boodschap aan jonge professionals zou zijn: leer om juist over deze dingen te
praten. Maak ze bespreekbaar. Taboes houden je klein. Door er wél over te
praten, krijg je grip op je toekomst.”
Hij merkt dat veel Hindustanen inmiddels wel weten dat ze
‘iets moeten regelen’. Maar het blijft vaak bij een oriënterend gesprek. “Het
besef is er. Nu nog het doen. Ik hoop dat ik met mijn manier van werken die
drempel kan verlagen. Dat ik een stukje vertrouwen kan geven.”
Voor Kesho is zijn missie duidelijk: Hindustanen laten zien
dat juridische keuzes geen noodzakelijk kwaad zijn, maar een kans om controle
te nemen over je leven. Door open te praten, taboes te doorbreken en tradities
te eren – maar wel in deze tijd.
Waar staat Kesho over 10 jaar?
Een notaris wordt gezien als een (dure) verplichting. Een noodzakelijk ‘kwaad’,
maar dat hoeft niet altijd zo te zijn. De drempel is (letterlijk) niet hoog bij
ons op kantoor. Mensen kunnen altijd bellen, appen, mailen of gewoon
binnenlopen om een vraag te stellen. Dit is ook mijn doelstelling:
laagdrempelig zijn en blijven. Ook de komende 10 jaar.
HLM