Frank Kanhai over wandelen, sewa en Den Haag

Wie Frank Kanhai kent, weet dat hij bijna altijd in beweging is. Op straat, in het park of ergens in de stad, wandelend en in gesprek. Niet gehaast, maar met aandacht. Voor Frank is wandelen geen sport of hobby, maar een manier om mensen te ontmoeten. Om te luisteren. Om ruimte te maken voor verhalen die anders misschien ongehoord blijven.

Die manier van leven bracht hem niet alleen in contact met bewoners, maar ook dichter bij de stadspolitiek. Frank staat op nummer 22 van de kandidatenlijst van Hart voor Den Haag. Dat betekent dat hij voorkeurstemmen nodig heeft om gekozen te worden. Voor Frank is meedoen echter geen rekensom, maar een keuze van het hart. Door zichtbaar te zijn, te luisteren en mee te lopen met mensen wil hij bijdragen aan een stad waarin iedereen zich gezien voelt.

Al bijna 38 jaar werkt Frank bij het Nationaal Archief, het geheugen van Nederland. In al die jaren heeft hij veel gelezen, maar vooral geleerd door te luisteren. Naar de verhalen achter de papieren. Verhalen van mensen en gemeenschappen. Van wat zichtbaar werd, maar ook van wat te lang onzichtbaar bleef. Juist dat heeft hem gevormd. Geschiedenis gaat voor hem niet alleen over vroeger, maar over erkenning nu. Over gezien worden, gehoord worden en meetellen.

Naast zijn werk is Frank actief als wandelbegeleider bij de Bas van de Goor Foundation. Tijdens wandelingen ziet hij steeds hetzelfde gebeuren. Mensen lopen naast elkaar en ineens vallen verschillen weg. Geen hiërarchie, geen titels. Gewoon mens tot mens. Gesprekken ontstaan vanzelf. Over gezondheid, over de wijk, over zorgen en hoop. Wandelen brengt rust, maar ook beweging. Niet alleen in het lichaam, maar ook in het hoofd en het hart. Als je naast elkaar loopt, luister je anders. Je staat opener. Dat is de kracht van bewegen.

De basis van Franks manier van leven ligt thuis. Hij werd opgevoed door drie sterke vrouwen: zijn moeder, zijn oma en zijn tante. Zij leerden hem wat zorg, toewijding en liefde betekenen. Respect voor ouderen is voor hem vanzelfsprekend. In hun levenswijsheid ziet hij kracht, veerkracht en inspiratie. Door zijn maatschappelijke activiteiten kent hij veel ouderen persoonlijk. Hun verhalen, humor en levenslust geven hem energie. Ze verdienen aandacht, respect en een volwaardige plek in onze samenleving.

Tegelijkertijd kijkt Frank nadrukkelijk naar jongeren. Zij zijn de toekomst van de stad, maar voelen zich niet altijd betrokken. Hij wil hen laten ervaren dat hun stem ertoe doet. Dat meedoen zin heeft. Dat de stad ook van hen is. Een sterke democratie begint volgens hem bij jongeren die zich durven uitspreken en betrokken raken.

Wandelen gebruikt Frank ook om geschiedenis tastbaar te maken. Met thematische wandelingen, zoals Moederdagwandelingen en wandelingen rond Nelson Mandela en Anton de Kom, verbindt hij verleden en heden. Verhalen krijgen betekenis wanneer je ze koppelt aan plekken in de stad. Geschiedenis moet je kunnen voelen, vindt Frank. Dan kijk je anders naar je omgeving en naar elkaar. Door samen te lopen ontstaat begrip, verbinding en bewustzijn.

Zijn inzet richt zich op gezondheid, beweging en ontmoeting. Op initiatieven die vanuit bewoners zelf ontstaan en door de overheid worden ondersteund. Vanuit die gedachte is hij benoemd tot wandelambassadeur van Hart voor Den Haag. Een rol die past bij zijn overtuiging dat een stad sterker wordt wanneer mensen elkaar letterlijk en figuurlijk blijven ontmoeten.

De diepste bron van Franks drijfveer ligt bij zijn moeder. In haar liefde en wijsheid gaf zij hem een eenvoudige levensles mee die hem tot op de dag van vandaag begeleidt. Door te geven, word je zelf gelukkig. Die woorden dragen hem. In zijn werk, zijn vrijwilligerswerk, zijn wandelingen en zijn inzet voor Den Haag. Want echte beweging begint daar waar mensen elkaar ontmoeten. Niet tegenover elkaar, maar naast elkaar. Stap voor stap. Met aandacht. Met hart voor Den Haag.

Redactie HinduLife